donderdag 21 augustus 2014

Een blik in mijn kamer

Ik laat jullie even een kijkje nemen in mijn (op het moment van het maken van de foto's) rommelige kamer. Omdat ik niet op kot ga mag ik binnenkort van mijn kamer wat meer een studio maken. Deze kamer krijgt dus binnenkort een update!

Eindelijk een platenspeler ! Hij past perfect bij de kleuren van m'n kamer. Wel wat moeilijkheden mee gehad maar dankzij superlieve baas van m'n favoriete muziekwinkel is dit allemaal opgelost.
De muren waar mijn bed tegen staat met verjaardagskalender, foto van mijn metekindje Miel en een magneetbord met leuke kaartjes.
Deur met daarachter rommelige kapstok (ondertussen al ontruimd).
Mijn over 'bekussende' zetel waar je haast niet op kunt zitten zonder enkele kussen weg te halen. Op de achtergrond mijn gitaar, waar ik binnenkort lessen voor volg.
Een volle kleerkast die ik probeer te legen door verkopen en ruilen. Ik startte namelijk een groep op Facebook om kleding te verkopen en te ruilen. Neem maar een kijkje : https://www.facebook.com/groups/249256111940469/ .
Mijn raam met op de vensterbank mijn juweeltjes.
De kast van allerlei met daarin, Cd's, boeken, knutselmateriaal, kaartjes, doosjes, foto's, tijdschriften.. 
Mijn boekenplank net boven mijn bureau. Met daarop mijn favoriete magazine Flow en de speciale edities en enkele kleurige boeken die ik samenplaatste om een kleurig geheel te vormen.

Laura

Soundfactory Brugge

Afgelopen weekend bezocht ik Soundfactory in Brugge, een interactief geluiden museum op de bovenste verdieping van het concertgebouw. Hier staan verschillende installaties waar je zelf op mag spelen. Je kan er op de stadsklokken spelen, beiaardklokken, eigen muziek maken op GarageBand.. Ik maakte snel wat foto's met m'n gsm, vandaar de schitterende kwaliteit.
Ik vond het museum wel wat klein maar het kostte maar 6 euro. De installaties zijn heel bijzonder en bevatten heel wat klanken. Hier kun je lang op spelen zonder je te vervelen.
 Dit is geen museum die enkel interessant is voor kinderen, allesbehalve. Elke muziekliefhebber kan hier nieuwe klanken leren kennen en geluid vanuit een andere invalshoek bekijken. 
Dit was een leuke, interessante maar korte uitstap waarbij aanraken moet.
Laura

Mijn mysterieuze vriend

Ik heb het nu al enkele keren gehad over 'mijn vriend' maar wie is hij? Hij heet Dominique De Ruyter en is de zanger waar ik het in mei vorig jaar eens over had (klik hier voor de post !). Hij is dus muzikant en speelt gitaar, basgitaar, piano (dus ook keyboard), drum, accordeon en cello. Hij is de zanger van de band The Salvador Statement en hij schrijft ook de nummers (tekst en muziek). Daarnaast heeft hij wat kleine projectjes en treedt hij ook op als soloartiest met akoestische nummers.
Domi, zoals ik hem vaak noem, is een wandelende muziekencyclopedie en wil elke vorm van muziek in zich opnemen (nu ja nu ook weer niet elke vorm..). Naast nummers schrijven, schrijft hij ook proza. Ik hoop dat hij ooit een boek schrijft, hij heeft echt schrijftalent ! Ik heb hem gevraagd eens wat voor de blog te schrijven maar dat laat voorlopig nog op zich wachten. 

Wij zijn nu al meer dan een jaar samen. In dat jaar gingen we naar Parijs, Tenerife, Frankrijk, Dublin en Italië. Ondertussen hebben ook al 'samengewerkt' en onze krachten gebundeld door het opnamen van zijn muziek met mijn camera, haha. Hieronder kun je de 2 nummers beluisteren.
De eerste video is een eigen nummer Hanky panky genaamd, die hij ook met z'n band speelt.
De tweede video is een cover van Eels, Ordinary man.
Ik ben bijzonder trots op hem en op wat hij bereikt. Ik heb nog geen enkel optreden gemist en sta steeds op de eerste rij ! Helaas is hij niet tevreden met het aantal speelkansen die hij krijgt, hij zou wel elke dag willen optreden. Een dag geen muziek gespeeld is een dag niet geleefd. 

Laura

woensdag 19 februari 2014

Boek : Dagboek van Marie

Voor Valentijn kreeg ik Dagboek van Marie, een boek dat bij de serie In Vlaamse velden hoort die nu speelt op de Vlaamse zender één. Maandag begon ik het dagboek en werd meteen meegezogen in de gedachtegang van Marie (het hoofdpersonage). Ik beëindigde mijn toestand van onwetendheid over wat er rondom mij gebeurt, met de gebeurtenis die ook de laatste was van de aflevering die ik zondag zag. De volgende dag zat ik met een dilemma : verder lezen of niet? Als ik verder las wist ik wat er in de komende afleveringen zou gebeuren (nog vier weken wachten en dan is er de laatste aflevering). Het boek beschrijft wel alleen Maries verhaal en niet dat van haar broers die aan het front moeten vechten en ook niet dat van haar ouders die onwetend thuis zaten zonder nieuws over hun kinderen. Ik besloot toch verder te lezen want wanneer ik eerst de serie bekijk ken ik het verhaal van het boek ook al. Wanneer ik het boek eerst lees ken ik maar een stukje van het volledige verhaal. Ik las het boek in één ruk uit en werd van de ene emotie naar de andere gebracht : liefde, verdriet, woede, angst, onwetendheid, spijt, gemis en koelbloedigheid. Alles lijkt zo onmenselijk en ondraaglijk. 
Het boek is geschreven vanuit het standpunt van Marie, een meisje wiens grootste droom dokter worden is. Het was toen heel ongewoon dat een vrouw dokter wordt en haar vader gelooft niet in haar. Ze wil heel graag mensen helpen en begint brieven te smokkelen. Haar ene broer gaf zich vrijwillig op als soldaat terwijl de ander opgeroepen werd en met veel tegenzin naar het front moest. Haar moeder zet zich in voor de mensen die het moeilijk hebben en zorgt voor gratis soep en goedkope maaltijden. Haar vader is gynaecoloog en verzorgt de vele slachtoffers van armoede die zich laten prostitueren. Hij wil les geven aan de universiteit maar dit is enkel mogelijk in samenwerking met de Duitsers. In hun huis wonen ook enkele Duitsers die het gezin moet gehoorzamen.
In de serie is het mooi hoe het leven aan het front in fel contrast staat met het leven bij de mensen in het dorp. Ook zie je het luxueuze leventje van soldaten die veel geluk hebben.
Ik raad dit boek aan aan alle fans van In Vlaamse velden! Dit is een mooie uitbreiding op de serie en lijkt net het echte dagboek uit de serie.

Laura

zondag 16 februari 2014

Valentijn cadeaus

 Valentijn, een feestdag die ik vooral commercieel vind. Alle restaurants zijn volgeboekt en de bloemist verkoopt bloemen als zoete broodjes. Het zorgt voor heel wat stress bij mannen en frustraties bij vrouwen. Ik kreeg van mijn vriend Dagboek van Marie dat bij de serie In Vlaamse velden hoort. Dit dagboek is van het hoofdpersonage en is geschreven en getekend door de actrice die de rol van Marie vertolkt. Ik kreeg ook nog een Liefde is.. - boekje en een mooi boeket met rode, roze en witte tulpen. Misschien vind ik Valentijn toch wel stiekem leuk..



Laura

zaterdag 1 februari 2014

Aanschouw mijn 10 nieuwe jurken

Dit is een vervolg op mijn vorig bericht over mijn verzameling jurken. Deze zijn er ondertussen bijgekomen !

Laura
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...